6 U:NEW Hoteloko Festival – NOWA FALA TAŃCA

6 U:NEW Festival HOTELOKO / Wyspa

Szósta edycja festiwalu U:NEW Hoteloko Festival (wcześniej U:NEW Dance Wave Festival) skupia się wokół idei wyspy — jako miejsca odosobnienia, schronienia i marzenia, ale też granicy, konfliktu i spotkania z Innym, Dziwnym, Nieznanym. Wyspa staje się nie tylko punktem na mapie, ale także metaforą współczesnego doświadczenia — przestrzenią, z której można próbować uciec, do której można powrócić i na której nieustannie spotykają się marzenia, pamięć, ciało i rzeczywistość tworząc różne obrazy wyspy: tej realnej i wyobrażonej, prywatnej i wspólnotowej, bezpiecznej i naznaczonej codziennością, która nie zawsze prowadzi do pokoju na świecie.

16 października 2026, godz. 19:00, NOWA FALA TAŃCA
Centrum Promocji Kultury Praga Południe, ul. Podskarbińska 2, wstęp wolny
Rezerwacja bezpłatnych wejściówek na wydarzenia w CPKu >> link

PROGRAM
Film „BB” – Magdalena Konik-Machulska, Barbara Wysoczańska-Grochal, Polska
Etiuda "SOWA" – choreografia: Anna Piotrowska, wykonanie: Anastasiia Khvorost, Polska/Ukraina
Etiuda "Kat. A" – PREMIERA, choreografia i wykonanie: Maciej Piotr Beczek, Polska
Etiuda „Katharsis” – choreografia i wykonanie: Zuzanna Birkos, Polska
Etiuda "In the Quiet Room" – choreografia: Anastasiia Khvorost, wykonanie: Justyna Wrońska i Oleksandr Ostafiichuk, Polska/Ukraina
Etiuda „NEXT MODE: PLAYER ONE” – choreografia i wykonanie: Siarhei Dratvitski, Polska/Białoruś
Spektakl "NOWHERE" – CIE ART MOUV’, kreacja, wykonanie i teksty: Hélène Taddei Lawson, wideo / Stéphane Broc, światła / Anouar Benali, Korsyka/Francja

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Kultura Interwencje-edycja 2026 organizowanego przez Narodowe Centrum Kultury – projekt „NOWA FALA TAŃCA”
Wsparcie: Włoski Instytut Kultury w Warszawie

Patronat medialny: TVP Kultura, e-teatr, Notes na 6 tygodni
Partnerzy: Centrum Promocji Kultury, Pawilon tańca i innych sztuk performatywnych, L’espace centro choreographico-Palermo, New Visions

IDEA

W ramach programu festiwalu odbędą się wydarzenia złożone z pokazów spektakli i etiud tanecznych pod hasłem NOWA FALA TAŃCA. Będzie to prezentacja najnowszego spektaklu zespołu HOTELOKO Company pt. „Shared Dreams”, organizatora festiwalu oraz prezentacje innych osób artystycznych z Polski i za granicy. Festiwal rozpoczyna się w październiku w Centrum Promocji Kultury w Warszawie, gdzie odbędą się wieczory złożone z pokazów spektakli, filmów video dance i etiud tanecznych osób artystycznych z Włoch, Francji, Ukrainy, Białorusi, a także pokaz pracy projektu edukacyjnego „FALA MARZEŃ”.

W listopadzie festiwal zagości w Pawilonie tańca i innych sztuk performatywnych, gdzie odbędzie się wieczór double bill – spektakl HOTELOKO Company i gościnny spektakl z Korsyki w wykonaniu Vialuni Company.

Festiwal to spotkanie międzypokoleniowe między osobami debiutującymi a uznanymi, a zarazem cykliczne wydarzenie kulturalne, które angażuje publiczność w dyskusję na temat zrównoważonego rozwoju oraz różnorodności w życiu społecznym i w sztuce tańca.

Kuratorka i dyrektorka festiwalu: Agata Życzkowska
Współpraca i organizacja: Karina Szutko, Bartłomiej Mamajek
Produkcja i organizacja: Fundacja Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’ / HOTELOKO Company

OPISY SPEKTAKLI, ETIUD I FILMÓW

Spektakl „Nowhere” – CIE ART MOUV‘ – Hélène Taddei Lawson, Francja/Korsyka – Bastia
Kreacja i wykonanie: Hélène Taddei Lawson
Wideo / Stéphane Broc
światła / Anouar Benali
Wsparcie: Cullettività di Corsica Cità di Bastia, Air Corsica CAPI, Corsica Dissidanse Network

Nowhere to wizualny i dźwiękowy poemat, w którym splatają się słowo i taniec. Obrazy wideo przemierzają przestrzeń, by spotkać się z ciałem performerki, rzeźbiąc je, aż zastyga ono w ostatecznym geście. W dialogu pomiędzy rzeczywistymi i wyświetlanymi obrazami, głosem pieśni a ciałem performerki powstaje pewna forma dziwności.
Podczas gdy granica pomiędzy snem a rzeczywistością wydaje się nie istnieć nigdzie…

Solo „SOWA" – Anastasiia Khvorost, 6 min., Polska/Ukraina
wykonanie: Anastasiia Khvorost
choreografia: Anna Piotrowska

Impresja taneczna, która powstała jako artystyczna wypowiedź na współczesne wydarzenia społeczno-polityczne, w szczególności na trwającą wojnę w Ukrainie. Spektakl przyjmuje formę osobistego i cielesnego komentarza do doświadczenia kryzysu — wojna jest tu realnym stanem przenikającym ciało, pamięć i sposób odczuwania rzeczywistości. Indywidualna perspektywa splata się z uniwersalnym przekazem, tworząc poruszającą opowieść o ludzkim doświadczeniu. Choreografia łączy taniec współczesny z elementami performatywnymi. Buduje napięcie, bycie między kontrolą a impulsem, ciszą a eksplozją. Tytułowa „sowa" staje się symbolem czujności, przetrwania i wewnętrznej siły w świecie pełnym niepokoju. To refleksyjna opowieść – o uważności, obecności i poszukiwaniu schronienia – w rzeczywistości, która nieustannie podlega zmianie i pozostaje naznaczona lękiem.

Solo „Kat. A” – Maciej Piotr Beczek, PREMIERA, 10 min., Polska
Choreografia i wykonanie: Maciej Piotr Beczek
Konsultacje choreograficzne: Ryszard Kalinowski
Specjalne podziękowania dla Agnieszki Sikorskiej za wsparcie i inspiracje
TEKST oraz fragmenty remiksu muzycznego z filmu "Bohaterowie Sybiru" – śpiewał Eugeniusz Bodo

"Kategoria A" odnosi się do wojskowej klasyfikacji zdolności do służby. W spektaklu pojęcie to staje się metaforą współczesnego mężczyzny – sprawnego, gotowego, przygotowanego do działania i obrony. Główną inspiracje stanowi Kata – samotny trening z cieniem wykorzystywany w praktyce Judo. Powtarzane sekwencje ruchowe przypominają ćwiczenie przyszłych scenariuszy, ale jednocześnie odsłaniają samotność, zmęczenie i potrzebę kontaktu. Pod powierzchnią siły pojawiają się pytania o cenę tej gotowości.
Czy człowiek przygotowany do przemocy potrafi równie skutecznie przygotować się do miłości? Czy ciało uczone walki może pozostać wrażliwe? Czy nadzieja jest dziś formą odwagi?
Choreografia wyrasta z pytań o to, co mężczyźni pozostawiają sobie nawzajem w spadku – gesty, opowieści, lęki, sposoby okazywania siły i czułości. Co przechodzi z ojca na syna, z dziadka na wnuka, ale również pomiędzy braćmi. Szczególnie istotna jest tu relacja braterska – przestrzeń, w której bliskość splata się z rywalizacją, troska z dominacją, a miłość z przemocą. Ruch staje się narzędziem badania pamięci, emocji oraz wyobrażeń, które kształtują nasze rozumienie męskości. W centrum tej pracy znajduje się nadzieja – nie jako naiwna obietnica, lecz świadoma decyzja, by mimo wszystko wybierać życie.

Solo „Katharsis” – choreografia i wykonanie: Zuzanna Birkos, 3 min., Polska
Katharsis to według poetyki Arystotelesa stan polegający na wyzwoleniu się od uczuć strachu i litości dzięki intensywnemu przeżyciu przez widza tragedii ukazującej ludzki heroizm, duchowe oczyszczenie i rozładowanie silnych uczuć w wyniku głębokich przeżyć. W odniesieniu się do współczesności, może oznaczać ujawnienie się dotychczas wypieranych przeżyć wewnętrznych i konfrontację z nimi poprzez wzbudzenie trwogi. Choreografia została przygotowana na egzamin dyplomowy jako zwieńczenie dziewięcioletniej edukacji w szkole baletowej oraz "oczyszczenie" po zamknięciu pewnego etapu życia – wyzwalające i głęboko uduchowione.

Duet "In the Quiet Room", 8 min., Polska/Ukraina
Choreografia: Anastasiia Khvorost,
Wykonanie: Oleksandr Ostafiichuk, Justyna Wrońska

Punktem wyjścia do choreografii jest obraz Edwarda Hoppera pt. „Room in New York" (1932). Inspiracją stała się atmosfera emocjonalnej izolacji oraz napięcia obecnego pomiędzy dwojgiem ludzi znajdujących się w jednej przestrzeni, lecz pozostających w wewnętrznym oddaleniu. Spektakl bada stan „samotności we dwoje", ciszy gęstej od niewypowiedzianych słów oraz moment, w którym ruch rodzi się z bezruchu. Punktem dramaturgicznym jest motyw pojedynczego dźwięku fortepianu – traktowanego jako gest, próba kontaktu, impuls do powstania tańca. Choreografia rozwija się od „niezatańczoności" – surowego, niemal niewidocznego ruchu – ku stopniowemu zagęszczeniu relacji i fizycznej kulminacji, która nie przynosi rozwiązania, lecz pozostawia otwartą przestrzeń napięcia.

Solo „NEXT MODE: PLAYER ONE” – choreografia i wykonanie: Siarhei Dratvitski, 15 min. Polska/Białoruś

Taneczny performans inspirowany mechaniką gry. Głos AI prowadzi performera przez kolejne zadania, stopniowo zacierając granicę między zabawą, kontrolą a wolnością. Wraz z kolejnymi poziomami rośnie napięcie między tym, co zaplanowane, a tym, co nieprzewidywalne. Ruch staje się odpowiedzią na kolejne komunikaty, a scena — przestrzenią nieustannie zmieniającej się gry.

Film „BB” – Magdalena Konik-Machulska, Barbara Wysoczańska-Grochal, 3’38’’, Polska
Koncepcja i ruch: Magdalena Konik-Machulska, Barbara Wysoczańska-Grochal
Video: Piotr Werewka
Partner: Krakowskie Centrum Choreograficzne

BB to krótki, eksperymentalny film tańca, zrealizowany w październiku 2021, kiedy Magda i Basia były w trzecim trymestrze ciąży. Improwizując w ruchu, celebrują wyjątkowy moment niemal synchronicznych ciąż – stan pełen czułości, humoru i kobiecej siły. Kamera zatrzymuje plastyczne obrazy i niecodzienne formy, które powstają z ich wspólnego, intuicyjnego tańca. Film jest intymnym zapisem bliskości, transformacji i radości, a jednocześnie eksperymentem formalnym, który wpisuje się w ideę kina tańca poszukującego nowych sposobów opowiadania poprzez ciało.

/////
Biogramy i pełen program festiwalu dostępny na stronie: link

Terminy i miejsca:
16,17,25.10.2026 – Centrum Promocji Kultury Praga-Południe, ul. Podskarbińska 2
14.11.2026 – Pawilon tańca i innych sztuk performatywnych, Wybrzeże Kościuszkowskie 22